Ne çok an paylaştık seninle, ne çok şey hatırlattın bana.

Özellikle hayatın yaşanılan andan ibaret olduğu konusunda 🙂

Yepyeni bir döneme daha girdik seninle, senin ve benim artık ayrı alanlarımız, ayrı arkadaşlarımız var. Senin yepyeni boya kalemlerin, yeni arkadaşların , o çok sevdiğin gökkuşağı renginde bir okulun var. Her şey sana göre düzenlenmiş , senin için düşünülmüş.

Seni kreşine bıraktığım ilk gün ne acı oldu benim için. Anneliğin verdiği o koruma duygusu, hormonlar tavan yaptı kreşin kapısından çıkarken. Sen bana aittin ve benimle kalmalıydın kavgası verdi annelik yanımla mantığım. Mantığım kazandı sonunda.

Seninle çok keyifli çok mutlu anlar yaşadık, çok kavgalar ettik. Ama kabul ediyorum çok şanslı bir anneyim. Senin gibi merhametli, uyumlu bir çocuğa sahip olduğum için. İtiraf et sende çok şanslısın Martha Stewart tadında biri ile yaşadığın için. 🙂

İlk gün evde yaşadığım o yanlızlık duygusu, o bir anda boşluğa düşme hissi bugün geçti. Seni kreşinde mutlu olarak gördüğümden, servise binerken ” Anne, güzel eğlenceli bir gün geçir ” temennini duyduktan sonra senden daha mutluyum Maya’cım.

Bu sene bir çok anne ve çocuğu için yeni bir Eğitim dönemi başlıyor. Diliyorum 4+4+4 sisteminin getirdiği o gerginlik korkulan gibi olmaz ve anneler ile çocukları güzel bir dönem geçirirler.

Babalar bana kızabilir “bizden neden konuşulmuyor?” diye. Kusura bakmayın annelik babalık gibi sonradan kazanılan bir olgu değil. Anne hem nefes almak ister hem çocuğu ile daralmak; baba sadece nefes almak ister aramızda ki farkda bu işte 🙂

Yeni bir dönem

Yazı dolaşımı


Yeni bir dönem” için 5 yorum

  1. Çocuk sahibi olmadığımdan hala çocuk gibi düşünen ara sırada mantığımla hareket etmeye çalışan bana çok güzel duygular yaşattırdın. Yazının sonu beni çok fazla etkiledi. Annemle ve babamla yaşadıklarım geldi aklıma. Ben hep şanslı bir çocuktum hala da öyle. Babam der ki kızım derin nefes alabiliyorsan durma devam et yoluna yol senin yolun. Annemle kapışa kapışa anlaşırız o daraltır beni keza bende onu. Sen zaten beni azda olsa tanıdığından anlamışsındır. Çok yazdım ben senin bloguna. Sevgi ve saygılarımla.

    1. Canım arkadaşım seni ve senin o güzel yüreğini nasıl bilmem 🙂 Baban çok doğru söylemiş nefes aldıkça devam edeceksin bence de öyle olmalı. Ben de annemle sürekli tartışır birbirimizin kararlarını beğenmeyiz ve sanırım bu iş bayrak yarışı Maya da benimle bu şekilde ileride aynı olacak.

      Hayat bu , takmamak lazım her şeyi. Seni çok öpüyorumm

  2. Nilay çok güzel bir yazı. Hayat bence anne olmadan önce ve sonra diye ikiye ayrılıyor. İnsanın dünyası yavrusu oluyor. Ben daha yolun başındayım. Umarım bir anne olarak kızımın hayatına dair hep güzel anılar biriktirmesini sağlarım. Bunun için elimden geleni hatta fazlasını yapacağım, senin gibi :))

    Burada hep güzel anılarınızı paylaşman dileği ile….

    1. Banu annelik Allah’ın kadınlara verdiği bence en güzel hediye ; sende bu şanslı kadınlardansın artık ne mutlu. Küçük kuzucuğunla yaşayacağın her anı alacağın her tad inan bambaşka olacak. Maya’nın o kadar minikken yaşattıkları ile şimdi ki yaşattıkları aynı hazda halen. Duru ile birlikte büyümenin tadını çıkar sonuna kadar. Dünya da karşılık beklemeden sana sevgi ile bakan tek varlık yavrularımız. Sevgiyle , kokla kokla kuzunu benim için.

  3. “Duru ile büyümenin tadını çıkar” ne güzel bir nasihat bu Nilaycım, inşallah …..

    Koklarım tabiki, hemde memnuniyetle 🙂

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir