Artık gün bizim için 7:30 da başlıyor. Gıdıdan öperek koklayarak kaldırılmaya çalışılan kedi yataktan kalktığı gibi oturma odasında ki koltuğa giderek uyku pozisyonu alıyor. ” Biraz daha uyucam anne nolurrr!” serzenişi ile.

Nasıl içim gidiyor onu öyle gördükçe.

Biliyorum ki evde uyumasına izin versem o uykunun devamı gelmeyecek ve biz evde onun okulda eğlendiği gibi eğlenemeyeceğiz. Biliyorum ki orda arkadaşları ile öğretmeni ile çok mutlu … Eee. kim kendi yaşıtları ile beraber mutlu olmaz ki hele tek önceliği boya ve oyun olan bıdıklarla beraberse 🙂

Son bir ayda bizde neler değişti?

Günümüz erken başlıyor , o kreşine ben yürüyüşe gidiyorum hedefim günde 10.000 adım ki bunda oldukça başarılı olmaya başladım. Artık paçama yapışan sürekli ağlak suratlı bir kedi “oyun” diye ağlamıyor evde. Gün akşam 5:30 a kadar benim. Kitaplarım, filmlerim ve yapılacak bir sürü işim artık düzene girdi. Stres olmadan halledebilmek ne güzelmiş 🙂

Maya’da ise; sanki bir ande bir sihirli değnek dokundu ve bir anda büyüdü. Cümleleri, davranışları… Akşamları eve gelirken onu kapıda karşılamam çok hoşuna gidiyor. ” Naber tatlım? günün nasıldı?” diye sorması beni benden alıyor.

Hele bu sabah servis beklerken kapıda başını göğsüme yaslamak istedi ve üstümdeki hırkanın düğmesi yanağına değince yaptığı hareket beni o an eritti. Hırkamın önünü açıp başını tenime değdirmesi ve ” böyle daha güzel” demesi. O an onu alıp eve gidip onu yemek istedim işte.

Bir tek şey benim açımdan biraz buruk, her şeyini babasına anlatıyor. Benimle okulda paylaştığı şeyler oldukça yüzeysel.

“Boyama yaptık, bahçede oynadık, satranç dersi vardı .. Anne karnım acıktı !”

Babasına,

” Baba solucanları inceledik biliyormusun? Solucanların gözleri ve ayakları olmazmış. Yağmurdan sonra topraktan çıkarlarmış. Bir de bugün baba okulun kurallarını öğrendik. Sessiz olacakmışız, ellerimizi yıkayıp dişlerimizi fırçalayacakmışız. Baba yarın Maskeli Balo var okulda biliyormusun?”

Arada ki farkı gördünüz. Ha birde akşamları artık benimle değil babası ile oynamayı daha çok tercih etmeye başladı. Duygu sömürüsü de tavan eğer babası onunla fazla ilgilenmezse. ” Sen beni artık eskisi gibi sevmiyor musun baba?”

1 ay da yaşanan o kadar çok değişiklik var ki hangisini yazsam. Sadece şunu diyebilirim 4 senelik annelik kariyerimin en dingin günlerini yaşıyorum.. O deli gibi her şeye yetişmeye çalışma telaşı oldukça azaldı.

Tecrübeme dayanarak şunu söyleyebilirim eğer bir kız çocuğunuz varsa ve babaya aşık ise anne daha fazla nefes alıyor. Bu kadar net!

Kız annelerine tavsiyem sakın kıskançlık yapmayın “neden?” diye 🙂 sadece o anın tadını çıkarın çünkü ne olursa olsun dönüyor dolaşıyor babaya aşık kız annesinin yüreğine sığınıyor.

Son bir ayın özeti

Yazı dolaşımı


Son bir ayın özeti” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir