36 ayı bitirdik seninle…

Düşündükçe nasıl içim buruluyor o anlar geliyor aklıma, eve seninle ilk gelişimiz , birbirimize vurkaç dokunuşlarımız. Sen korkak ben korkak 🙂 Sonrasında bir anda sihirli bir dokunuş gibi her şey değişmeye başlıyor. Senin sakinliğin beni sakinliğim oldu ne tuhaf 🙂

Sana bu dünyayı öğretmeye çalışırken, senin bana unuttuklarımı öğretmeye çalışman.Ego olmadan, yarını  düşünmeden anı yaşama çaban. Plansız canın ne isterse onu yapabilme arzun. Unutmuşum..

Seninle bende büyümeye başladım esasında , senin hayatıma katılmanla garip garip korkularım olmaya başladı ,hayatı doya doya yaşamayı , sabırın en yüksek derecesini yaşamayı ve suskun kalmayı öğrettin bana. Seninle her anım dolu dolu , mutluluklarımız, kavgalarımız, bağrış çağrış konuşmalarımız ve hiç bir şey yaşanmamış gibi gelip bana kedi gibi sırnaşıp hayatına devam etmen. 🙂

36 ayda neler neler başardık senle ( yemek konusu hariç ), artık sen kocaman bir bireysin bu evde yaşayan. Kendi kararların kendi görüşlerin var hayatımıza dair. En ufak örnek gerekirse evdeki bütün duvarları pembe istiyorsun, 24 saat sürekli Tinker Bell , Oyuncak hikayesi izlemek , sabah gözünü açar açmaz Danette yemek istiyorsun 🙂

Ne iyi ettin de geldin hayatıma, iyi ki bizi seçtin , teşekkür ederim sana bana unuttuklarımı hatırlatmaya çalıştığın için.İçimde ki her şeyi sana en güzel bu şarkı sana söyler kedim… Seni çok seviyorum

Gözlerindeki bereketli
Toprakta açmak gibisi varmı..
Sen hayatımdasın ya ,
Bundan böyle benim içim acı tutarmı.
Varlığın öle bi sevinçki burnumda
Çilekli sakızımın kokusu
Dertlerimi sayfa sayfa savurdum
Mümkünse gelmesin yenisi
Zaman ne demek adını sende
Unuttum biliyorsa sölesin birisi..
Gel saklanalım hiç bi ayrılık bulmasın bizi…

Ne iyi ettin de geldin.

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir