Buralarda olmama nedenimi bende bilmiyorum.  Galiba tükenmişlik sendromuna girdim 🙂

Buralarda yok iken Dexter & Maya serüveni tam gaz ile devam etmekte idi. Dexter an itibari ile 9 aylık koca bir oğlan oldu. Söz dinleme ile dinlememe arasında bir çizgide şu sıralar. Bir Labrador sahibi olduğum için hiç ama hiç pişman değilim. Neden mi böyle yazdım , buralarda yok iken hayvan sevgisi barındırmayan bir çok insan ile tanıştım, evimde köpek beslediğim için beni yargılayan, köpeğime açık alanda bulunan çeşmede elimle su içirdiğim için bana kızıp çeşmeyi mundar ettiğimi söyleyen, bizde köpek haramdır diyen insanlarla tanıştım. Köpeğim ile gezerken bize doğru koşup kuyruğunu çekmeye çalışan insan yavruları ile karşılaştım. Bu kadar büyük bir hayvanı evde beslemek zor değil mi? Nasıl baş ediyorsunuz?  Bunun bu hareketliliği ne zaman bitecek diyen insanlarla daha da çok karşılaştım. Yaşanmış tatsız travmalardan dolayı sahip oldukları korkulardan dolayı  insanları kesinlikle kınamıyorum lakin böyle travması olmayan bir insanı da anlayamıyorum.

Bu sebeplerden dolayı biraz üzgünüm. Einstein amca bile ne demiş ” Önyargıları parçalamak atomu parçalamaktan daha zordur.  ”

Her çocuğun bir evcil hayvanı olmalı bence. Onun sorumluluğunu almalı, korumalı onun sevgisini mutlaka tatmalı. Bu köpek, kuş, balık, kedi hangi tür olduğunun hiç bir önemi yok. Sadece bir hayvanı mutlaka olmalı. Olmalı ki ileride bu tarz saçma düşüncelere, ön yargılara kapılmamalı.

Bu ayrı kaldığımız zamanda Dexter’ın eğitimi konusunda baya bir yol aldık. Temel komutlar ile ilgili bir sıkıntımız ev! içinde yok lakin dışarıya çıkınca bıçkın delikanlı pek bizi dinlediği söylenemez. Labrador cinsi olması kolay öğretme avantajımız oldu. Sadece şu puppy durumunun bitmesine biraz var. 14 aylık olduğunda büyümüş olucak, yani baya bir yol var gibi.

Maya’ya olan katkısı çok büyük Dexter’ın… Artık Maya odasını topluyor 🙂 Hiç bir oyuncağını ortalıkta olduğunu  görmedim bir kaç oyuncağını Dexter parçaladığından beri. Yemeğini verme sorumluluğu ona ait. Eğer yemek vermez ise Dexter’ın aç kalacağı konusunda oldukça hassas. Her şeyden önemlisi onun en iyi arkadaşı oldu. Akşam okuldan döndükten sonra ki Dexter ile Maya’nın karşılaşma anlarını görmek her şeye değer. Tabii bu an 2 dakikadan daha uzun olmuyor Maya’dan dolayı.

 

Bize olan katkısına gelecek olursak. Köpeğimizin insanları olduk . Onun sayesinde daha çok sosyalleşip daha çok açık alanlar keşfetmeye başladık. Kışın dondurucu hava da bile sıkı sıkı giyinip sahil kenarına  gidip iyot kokusunu içimize çektik sayesinde. AVM’lere tıkılmadık sadece ihtiyacımız olanı karşılamak amacı ile o enerji süpüren yerlerde bulunduk. Hiç tanımadığımız insanlar ile arkadaş olup uzun uzun sohbetlere katıldık. Kimin hangi ne meslekten olduğu, hangi okuldan mezun olduğunun hiç bir öneminin olmadığı sadece insanı olduğu köpeği ile ilgili konuşmalarda bulunduk ve arkadaş olduk. Artık daha fazla yürümeye, hayatımıza hareketi kattık.

Zor yanlarını sorarsanız hangi yemek pişirilmeden yeniyor. Mutlaka oluyor sıkıntıları lakin katkılarının yanında bu kadarcık eziyeti de olsun durumundayız biz ailecek.

Yazılara devam etmek niyeti ile…..

Ne durumdayız ?

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir