Son üç haftadır arada tekrarlayan bir başağrısı ile başlıyordum güne. Pazar günü gözlerimi dahi açmama izin vermeyecek kadar kötü iğrenç bir ağrı ile uyandım. Geçer ümidi ile alınan bir kaç ağrı kesici ile günü tamamlamaya çalışan ben sonunda Pazartesi sabahı dayanamayarak Maya’yı sürekli götürdüğüm hastanenin acil servisine kendimi zor attım .

Tarifi olmayan, tonlarca yük başımın ve ensemin üstündeymiş duygusu ile ağlayarak muayene oldum. Bir ağrı kesici iğne sayesinde biraz hayata dönerken konulan teşhiş ” Migren ” olduğu ve bir atak geçirdiğimi söyledi doktorum. O an bir sinyal belirdi ağrıyan beynimde ” ama ben onu 10 sene önce uyutmuştum, göndermiştim “. Halbu ki o bana mesaj gönderiyormuş 3 haftadır ” evde misin müsaitsen sana uğrayacağım ?” diye

Çalışan insanın, hele ki bir de bayansanız Migren sizi çok sever. Sizin beyninizde yaşamayı, siz ağrıdıkça, kötü oldukça o beslenir sizden. Unutmuşum nasıl bir duygu olduğunu , bana neler yapabileceğini? Düzenli ilaç tedavisi ile ben Migren’i ne güzel uyutmuştum hele bir de çalışma hayatından da kopunca “oooooo! gitti akıllı” demiştim kendime. Ama kazın ayağı öyle değilmiş.

Doktor muayenesini yaparken ben Mr çekelim ileri tetkik yapalım falan diyince kadıncağız bana ” sizi bu kadar ne sıktı neden bu kadar kendinizi gerdiniz? Mr’a gerek yok eğer bu şiddetle devam ederse ileride yaptırırız.” demesi üzerine verdiğim cevap çok şaşırttı doktoru.

“4 yaşında 13 yaş ergeninin yapacağı hareketleri ve sözleri sarf eden bir kızım var.”

Doktorumda “Reçetinizi düzenliyorum 3 hafta sonra kontrole bekliyorum bu esnada kendinize bir ağrı günlüğü tutmanızı, ağrı oluştuğu esnada yaşadığınız olayı da not etmenizi istiyorum” dedi bıyık altından gülerek.

Bugün günlüğümün ilk günü;

Saat 9:30 ensede sertlik hissi, hafif zonklama , yaşadığım olay : Kahvaltı krizi, sakin kalmaya çalışırken kendini sıkma durumu, alınan ilaç kas gevşetici.

Saat 14:00 canı sıkılan kedi, ilgi çekme adına uyumaya çalıştığı yataktan kendini atarak, çığlık çığlığa ağlayarak bana ve yatağa söylenerek yanıma gelmesi, yatağa kızarak ” neden ama neden uyumama yardımcı olmuyor, ninni söylemiyor uyumayacağım uyumayacağım”diyerek krize girmesi… Alınan ilaç : bol bol derin nefesler. İlaç alma hakkı sabah tüketildi.

Günlüğümü okuyan doktor yazık bu kadına diyecektir. 4 yaşın daha sakin daha uyumlu olabileceği konusunda ben hayaller kurarken ; ne oldu da? benim sakin kedim bir anda leopara dönüştü.

Cevabı biliyorum sanırım : BÜYÜYOR!.. O büyürken de ben sabrımı artık çoktan tüketiyorum.

Herneyse , Merhaba! Migren nerelerdeydin yahu? bende seni ne çokkk özlemiştim :p

Kedi ile seni uyutmak beni biraz zorlayacak olsa da bazılarının hayatını şu sıralar çekilmez kılacak olsam da ben seni uyuturum bebeğim sen hiç merak etme.

P.S: Bu aralar verdiğim linkte olmayı çok ama çok istiyorum. Secret mı yapsam ? iyi gelirmi ki migrenime , hani belki oraları severde yakamdan düşer?

Merhaba ! Nerelerdeydin yahu?

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir