Uzun zamandır beklediğim huzur şu sıralar öyle güzel dolanıyor ki evimde…. Anneannem ile göbek adı olarak onun adını  taşıyan kedimin sürekli iş birliği içinde olması beni şu sıralar pek mutlu ediyor.

Birinci kuşak dördüncü kuşağa bir şeyler anlatmaya çalışırken; dördüncü kuşağın ani fevri çıkışkarı ve sonrasında baya baya kavga etmeleri ve birbirlerine küsmeleri.. Kedi özellikle küstüğü anlarda kendine göre kütüphane olan köşesine gidip kitaplarına gömülmesi görülmeye değer.

Bir kaç saat sonrasında küs tutmayan yürekleri ile birleşerek aşure , krep ve bulaşık yıkamaları inanın takdire şayan bir durum.

Birbirlerinden uzakta kaldıklarında ortada kalan üçüncü kuşak olarak ben ortamı sakinleştirmede bazen çaresiz kalsamda bıyık altından çok gülüyorum hallerine.  Uzak kalmaları için ne yapıyorum diye sorarsanız  kediye minumum evde boyanabilecek ne varsa boyatıyorum 🙂 Konserve kutusu,  önceleri çok gösterişli olan minik ejderhamız , aklınıza ne gelirse 🙂 Bol bol pastel boyalarla resim :), düğmelerden yüzükler . Yaratmada sınır yok 🙂

Bugün hatta birlikte aşure bile yaptık , olan üçüncü kuşağa oluyor ama olsun çok ama çok keyifli … İlerde kedi bu satırları okuduğunda hatırlayamayacak olabilir bu anları ama ne demişler; söz uçar yazı kalır.

 

Kuşak dayanışması

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir