Kokusunu özlersin, koltuğunu, yastığını, yorganını, mutfağını, tencereni, kapağını 🙂 Her şeyini özlersin aradan geçen 4 hafta sonrasında. Yedi yıldızlı otellerde sonsuz konaklama hediye etseler eminim hiç kimse kendi evimde ki rahatı ve aitlik duygusunu veremez.

Evime her çıkışımda söylendiğim o 86 basağımı özlemişim, merdivenlerime dizdiğim begonyalarımın , sardunyalarımın bana hafiften küskün duruşları , boyunlarını büküp beni görmezden gelmeleri garip bir his uyandırdı içimde. İnsan nereye ait ise orayı özlüyormuş onu anladım bugün .

Hele kedim bir gece önce bana “Anne odamı, oyuncaklarımı özledim. Sürpriz beni özlemiştir ( Şişko bebeği ) ” diye hafiften bir sitemde bulunması içim sızlattı.

Fakat uzun hasret sürecimiz bitti. Anneannemiz iyileşti eski sağlığına kavuştu şükürler olsun. Bizde onu kendi düzeninde kendi evinde bırakarak evimize döndük.

Kedi evine girer girmez , yılbaşı ağacını süslemeye başladı benim de içimde yeni yeni umutlar uyandırarak.

Çocuk evin yaşam kaynağı, gri rengimin içerisinde ki renk paleti. Kırmızı, pembesi ve moru ile. Gri havamı dağıtmak istediğim her an etrafımdaki renk paletime teşekkür ediyorum. Anlık yaşadığı mutluluğunu bana da ilettiği için.

Evimdeyim, kokusuyla , enerjisi ile….

P:S: Florance Nightingale kıvamından çıkmak için çaba harcarken kedimin çıkan ateşi ohmmmmmm! ohmmmmmmmmmmm! sakinim sakinim 🙂

Home Home Sweet Home 🙂

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir