Daha haftası dolmadan insan gene hastalanır mı ? hemde öyle böyle değil. Köhür köhür öksürük ve benim belam ateş!.

Bu ne ya ? kabus musun nesin ? Ben istemedikçe sen benim kedimin peşindesin. Ama ne yapıyoruz evrene doğru mesaj gönderiyoruz. Ben sağlıklıyım ve güven içerisindeyim.. 🙂

Normalim normalim canım korkmayın, şimdilik akıl sağlığı yerinde de , bedenim hafiften artık yorgunluk göstermeye başladı. Kedi iyi olsun da bir uyku herşeyi çözer.

Başlığı okuyunca diyeceksiniz ne oldu ? Hayır bunun neresinde?

Yazın sonundan beri kedimin tuvalet eğitimine hafiften hafiften başlamaya çalışmış, inat olayına girince de zora da koşmamıştım. Artık etrafta ki herkesin aaaaaaaaa! bezlimi halen demelerine kulak tıkamış, yapmıyor kardeşim yapmıyor! zorla olurmu? diye bağırıyordum içimden.

İdrar yolu enfeksiyonu da zaten bu sebepten olmadı mı? hep. Ben her zaman şunu savunurum, annedir yavrusunu en iyi tanıyan , aklındakini bile bilen. Ama nedense çokkkkk çocuk yetiştirip üstüne de master yapmış olanların kınamaları yok mu? Sanki kızımı benden daha iyi tanıyorlar 🙂

Sabiha Paktuna’yı çok dinler mümkünse her yazısını okumaya çalışırım. Kadın yemiş yutmuş çocuk psikolojisi hakkında herşeyi.. Tuvalet eğitimi için de “Eğer çocuk kendini hazır hissederse bunu size belli eder, siz sadece ona göstermelisiniz. Anne kızına, babada oğluna yol göstermeli zorlamadan. ” demişti bir söyleşisinde. Çok aklıma yatmıştı. Kitap okuma konusunda da hem fikirim kendisiyle, anne baba kitap okursa çocugunun yanında; çocukta onları rol model alır ve oda kopyalar sizi demişti. Maya’da aynen böyle oldu, ben çok heveslenip onun hikaye kitaplarını okumaya çalışmış ve her seferinde kapattırıp kaldırmıştı kitaplarını ta ki ben kendi kitabımı bir köşede sessiz sessiz okurken bir  gün kendi kitabını alıp yanıma oturana dek. Çok şaşırmıştım! Kitabını bana uzatıp “okurmusun?” demişti.:)

Ve şimdi neyi öğrendik dersiniz çişimizi tuvalete yapıyoruz!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Bir kaç seferdir hep” var mı varmı? ” diye direttiğimi gören kedi var olduğu halde yok! diyerek hep bezine yapıyordu. Hastaneye yattığımız gün sevgili de işe gitmek zorunda kaldığından kediyle beraber yanlızdık bütün gün. Akşam babası gelince bir ara “tuvalete gidicem çişim var!” dediğinde bende biten sabırla “altına yapabilirsin, bezin bağlı” dememe rağmen ” hayır! gidicem” bağırtısına babası kalkıp hevesini kırmamak adına tuvalete götürdü. İçerden gelen o muhteşem sesi duyunca biz sevgiliyle dona kaldık.

Tamam her seferinde söylemiyor ama 2 gecedir bizi uyandırıp söylüyor. Gece diyorum çünkü en zoru gece çişini söyletebilmek, farkına vardığında kaldırıp tuvalete götürüyor, bezine yapıyor yapmıyor değil ama şunu bir kere daha anladım ki; biri de sizin arkanızdan ” varmı varmı?” dese sizde demezsiniz.:) Vaktini beklemek lazım, bu işi bilenlerden tavsiyeleri dinleyip akıl süzgecinden geçirmek lazım.

Nasılız? Öksürüyoruz öyle böyle değil hemde. Geçmesi için çabalıyoruz. Tuvaleti azıcıkda olsa ucundan hallettik ya her şerde var bir hayır diyorum artık. 🙂

Her şerde bir hayır vardır! derler ya gerçekten öyleymiş 🙂

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir