Bazı kokular, bazı yerler , bazı eşyalar canlandırır hatıraları;  iyisi ile kötüsüyle. Kedi bugün birinci kuşak büyükannesinin evindeyd ibugün. Orda olmaktan ayrı bir keyif aldığını farkettim bugun 🙂 tıpkı benim gibi. Belki kokusundan belki etraftaki yaşayan eşyalardan.

Ne zaman oraya gitsem; eşyalara dokunmaktan , bir koltukta oturup anılarımı canlandırmaya çalıştığımı farkediyorum ve nasıl huzur bulduğumu hissediyorum.

Kedi dolanırken etrafta farkında değil çocukluğuma götürdüğünden.

Uzun kırmızı çinili koridorda ki koşuşturmacalarımı, dedemin japon gülünü kopartıp kulak arkasına koyduğum o günleri, ışıklı radyonun başına geçip piyes saatini dinlediğimiz o saatleri, en sevdiğim atom karınca’nın çizgi filmini seyretmek için masanın etrafında ki oturma yarışını nerden bilirdim bir gün özleyebileceğimi. Hele o anneannemin balkonunda kuzenlerimle yaşanan evcilik ve çay saatleri . Ahhhh! büyümek için can atarken nerden bilebilirdim ki bir gün o günlere hasret duyacağımı.

Hani bazı yerler vardır ya?

Yazı dolaşımı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir